Pitteveslejulafta!

No er det berre to dagar att til jul, og her i huset er vi no i julemodus, både store og små. I morgon kjem mormor og morfar, og Jens gler seg veldig til det. Besøket må sjølvsagt førebuast, og det viktigaste er no i boks, bokstaveleg tala: brune pinnar til morfar... Jens var ikkje heilt begeistra over smaken, så morfar kunne få alle, utanom to. Dei skulle mormor få...

I går var det to namn å finne i kalenderen, nemleg Aksel og Ruth. Vi køyrde opp i fjellet og besøkte dei om ettermiddagen. Koseleg med førjulsbesøk! Og kjekt med gode venner som ein kan snakke og leike med.

Aksel fekk vere baby i vogna, og fylte den godt ut... Etterpå måtte Lise få prøve, og låg og såg seg rundt frå ein heilt ny synsvinkel. Koseleg, heilt til hovudstøtta dett ned, då var det på tide å finne tilbake til eit trygt fang.

I dag skulle vere den store bake- og vaskedagen her i huset. Den planen gjekk rett i vasken, nesten bokstaveleg tala. Då eg kom heim frå butikken i dag tidleg og skulle leggje nokre varer i fryseboksen i kjellaren, trødde eg rett ut i eit mindre badebasseng. Sluken var nesten tett, og det var tydelege spor etter mykje vatn i rommet. Etter natta låg det små dammar att her og der. Det var berre ein ting å gjere: ringe til Johannes vaktmeister og seie "hjelp!" Han kunne raskt konstatere at her trengtes det hjelp utanfrå, så han ringte til Svein Klungtveit AS på Sand. Så var det å vente på at ting skulle bli fiksa. Store delar av dagen har vi altså vore utan mogelegheit til å bruke vatn. Det vart vanskeleg både å bake og vaske.

Eg trur det blir ei fin jul likevel.

No ser små og store fram til å kunne ta opp juletreet i morgon tidleg, og pynte det i morgon ettermiddag etter at besøket er på plass. Det er spanande å skulle skape sine heilt eigne tradisjonar!

Julekrybba vår manglar no berre to ting: Ein engel som nok kjem fykande i morgon, og så sjølvsagt det vesle Jesusbarnet på julafta. Det blir ikkje jul utan Jesus!

Ole Jørgen

4. søndag i advent

Ein flott søndag er no oppbrukt og historie, og ei ny veke, sjølvaste juleveka, ligg framfor.

I dag har vi:

1) Tent fire adventslys. Snart er det jul!

2) Bakt peanøttkjeks. Nokre åt vi, dei fleste er lagt i boks og ventar på julehelga. Dette var den sjette sorten, så vi nærmar oss!

3) Måkt snøen utanfor inngangsdøra saman i ein stor haug, og måkt vegar i den høge snøen, slik at nokon kunne bruke dei som vegar til sykkelen sin. Moro!

4) Sett episode 20 av "Jul i svingen"

5) Sett episode 20 av "Jul i skomakergata"

6) Nina har strikka seg ei hue, sidan ho ikkje fann att den gamle.

7) Vaska mange av kjøkkenskapa.

8) Vist utruleg stor omsorg for veslesøster. Då storebror akkurat hadde lagt seg, vakna Lise med tett nase og ropte etter kos og trøst. Mamma gjekk inn og hjalp henne. Storebror dukka etter ei lita stund opp i døra, og ville sove inne hos Lise. "Ho ropte på hjelp!" kunne han fortelje, og meinte at han var rette person til å trøste. Og kven veit, det er i alle fall ingen andre Lise er så merksam på som storebror. Han er den store helten! No var mamma allereie inne hos Lise, så eg sa at mamma nok passte godt på Lise, så han kunne gå og legge seg att. "Ja, eg kan det. Men først må eg kvile meg litt!" sa Jens, og kraup under dyna. Snart sov han...

9) Klistra klistermerke på den 20. ruta på klistermerkekalenderen. No er det berre fire tomme vindauge i huset med alle dei merkelege innbyggjarane.

10) Aka utanfor huset. Lise var i dag med på sin første aketur whatsoever! Ho gliste heile vegen og såg ut til å like det. Også storebror var begeistra i dag, og hadde ingen problem med farta.

11) Pappa og Jens har vore på adventskonsert i kyrkja. Lise sov ikkje så mykje i ettermiddag, så ho og mamma var heime og åt kveldsmat.

12) Sett to nye figurar i julekrybba: sjølvaste Maria og Josf.

Ole Jørgen

Snø! snø! snø! snø! snø! snø! SNØ!

I dag tidleg var dette synet som møtte oss då vi såg ut vindauget:


Temperaturen var tre minusgrader, snøen lava ned og verda var kvit og vakker. Då er det berre ein ting å gjere: komme seg ut og leike!

Eg kan endå hugse kjensla av å vakne opp til ei kvit verd, og gjerne snø i lyktestolpelyset. Eg kan sjølvsagt ikkje forestille meg akkurat kva Jens tenkjer eller føler når han går gjennom årets første snø og berre ser og ser, men eg har ei aning...

.

.

.

.

.

.

Jens og eg tok oss ein tur bort til enga på andre sida av vegen, og aka i skråningen der. Det er ein fin og passe bratt bakke for slike som Jens.

Likevel er det grenser for kor mange gongar ein kan ake ned ein slik bakke, og i dag gjekk Jens si grensa ved to... Vi kan seie det slik at vår vesle venn er ikkje så glad i fart.

Då er det kjekkare å sitje på akebrettet og la pappa dra seg rundt på parkeringsplassen og gangvegane mellom heime, biblioteket og barnehagen. Rundt og rundt og att og fram. Pappa følte seg som ein god gamp, men koste seg nok like mykje som veslegut. Det er noko veldig tilfredsstillande ved å vite at sonen din sit på eit akebrett og har det kjekt, og gler seg over å leike saman med pappa. Ein blir litt ekstra varm i hjartet då.

Etterpå måtte vi opp på haugen i barnehagen for å sjå på spora etter akebrettet. Då vi starta var nemleg alt heilt glatt og utan eit einaste spor. Etter ein heller lang "aketur" såg det slik ut (og endå er det store delar av plassen som ikkje viser på bildet):

Ein blir kald av å vere ute så lenge, så det var deilig å komme inn og varme hender og føter, og gjere oss klare til å reise til Sand. Vi skulle nemleg på handletur, og det viktigaste punktet på lista: juletre. Takboksen tok pappa av i går kveld, og stroppane ligg klare i bagasjerommet.

Rett før vi skulle reise, kom mamma over ei hue ho kjøpte då ho budde i Finnmark, og som ikkje har vore framme på ei stund: scooterlua! Denne hua ville Jens gjerne ha på seg, så han gjekk rundt med ei hue som var fleire nummer for stor. Kanskje kunne vi fått ein person til inni, viss vi hadde gått inn for det. Men det er stilig det!

Lise seier lite og ingenting om kva ho vil ha på seg, men ho har begynt å ytre seg i det små. Rett som det er kan ho seie "mamamamam" og "bababåbåbåbå", og som regel seier ho det til riktig tid! (I alle fall likar vi å tru det...)

Jens prøvar å inkludere også seg sjølv i ordforrådet hennar, så av og til, etter at ho har sagt "mamamamamam", kan han gå bort og korrigere: "mamma og storebror!" Det er kanskje ei stund til ho klarar å etterkomme ynskjet...

På bildet til høgre kosar Lise seg i meitai og ser på snøen. Vi har nett ete lunsj på Fargeriet, og er på veg for å handle inn til helga.

Også i dag opna Jens luke i kalenderen, og der fann han denne lappen:

Då vi kom heim frå Sand, sette mamma og Jens seg ned og laga lenker av glanspapir, og dekorerte litt i gangen. På bildet under sit Jens og puttar ei remse gjennom ringen på enden, og så limar mamma den saman. Samarbeid er den beste måten når ein førebur julefeiringa.

Det er kjekt med advent!

Ole Jørgen

Ferie!

Då er haustsemesteret historie, framfor ligg 16 ubrukte feriedagar som blanke ark. Herleg!

I går tidleg kunne ein liten og ein stor obeserverast dansande rundt eit ark på dogolvet. Dei heldt kvarandre i hendene og sang "O jul med din glede", og dansa av glede. Det er herleg med jul og julesongar!

I dag, etter at elevane var sendt heim på juleferie, var det personalsamling med graut og hygge på skulekjøkkenet. I kalanderen til Jens og Lise stod det i dag "skulen", og tydde at dei skulle besøke pappa på skulen! Jens var klar lenge før eg kom og henta, og gledde seg som berre det.

Juleavslutning plar vere kjekt, og det var det i dag også. Lise kosa seg med skjeve, men hadde ikkje tid til å drikke pupp. Det var så mykje å sjå! Fadder Irene fekk også litt merksemd. Ein må ta godt vare på tantene sine! Jens dreiv utstrakt kommunikasjon med same Irene, tvers over rommet, medan rektor heldt tale. Mykje vinking og grimaser! Etter mat kunne han og dei andre borna som var med, leike i gymsalen. Der var det særleg hopp frå scenekanten og ned på tjukkasen som freista.

Også i år fekk vi gåve av kommunen, og dei hadde slått til med gåver importert av Tjerand sin butikk! Etiske varer, produsert på små bedrifter i Nepal, er ei fantastisk fin gåve. Eitt poeng til Suldal kommune.

Sjå godt på dette bildet:

Det er ikkje alltid like lett å halde styr på bøkene når ein sovnar! Som vanleg låg Jens og las ei stund etter at han hadde lagt seg. Då vi kom ned ei stund etterpå for å slukke lyset, låg guten og sov og boka låg ved sidan av han. Og den lause fliken låg oppå fjeset hans. Jens har tydelegvis sovna i det han heldt på å bla om til ei ny side!

Heldigvis har vi teip i hus, og boka er no lappa saman. I morgon kan han lese om isfuglar og spurvefuglar, som han openbart var på veg til i kveld...

I julekrybba vår er det no kome to nye figurar på plass: Oksen, som ligg under trappa, og ein gjetar.

Ole Jørgen

Serviettringane er på plass!

Og dermed er endå ei luke i kalenderen opna og utført. Dei siste dagane har lappane i kalenderen sett slik ut:

Julesangar er skikkeleg i vinden for tida. Vi skal stadig synge "ein til!" og også "vi må synge heile sangen!" På repertoaret står no "Glade jul", "Eit barn er født i Betlehem", "Jeg er så glad hver julekveld", "Det blir ingen jul uten Jesus" og "På låven sitter nissen". Nokre strofer i julesongane er meir populære enn andre, og den absolutte favoritten no er linja: "Og okse der og asen stod" frå Eit barn er født i Betlehem. Nokon som lurar på kvifor?

I tillegg er Jens godt nøgd med å kunne heile to luciasongar, både den "vanlege" og ein ny som er å høyre på "Jul i Svingen".

I dag var det altså serviett-ringar som var kalenderaktivitet. I går kveld leita pappa etter "perleøskja" på boden, og fann den eigentleg ganske raskt, særleg viss vi tek med at den ikkje har vore framme sidan den gong vi budde i Bergen. System i rotet er tingen!

Jens og mamma sette seg i dag ned med gullfarga strengar og perler i fine fargar, og laga flotte serviettringar i fleng. Berre sjå:

Seks slike ringar vart laga, og dei vil nok pynte opp på middagsbordet julafta!

Lise kan ikkje bidra så mykje når det gjeld perler, men ho er ei lita perle sjølv, og er ikkje så vanskeleg å glede! Ho er interessert i ALT som skjer, og går ikkje av vegen for å rope litt viss det skulle passe seg slik. Ved middagsbordet i dag hadde ho og Jens ein liten "ropekonkurranse". Mamma og pappa måtte smile litt til kvarandre, for vi anar vel kva veg lydnivået i huset tek etterkvart som dei små vert større...

Apropos mat: Lise fekk i dag brødskive for første gong, og den halve med leverpostei gjekk ned på høgkant. Vi er sjølvsagt litt forsiktige no i starten, men det verkar å gå bra med fast føde så langt. Også middagen tek ho stadig større del i. I dag kokte vi potet-, gulrot- og eplebitar møre, og halvmoste dei. Berre Lise kan svare på om det var godt, men det verkar i alle fall som det fall i smak. Ho har ikkje sagt nei takk til noko ho har fått endå, så det verkar som ho er ein "open for nye smakar"-person.

I dag vart den femte tingen sett på plass i julekrubba. No er ein sau, ein hest, ein kamel, ein sebra og ein vismann på plass. Det nærmar seg jul!

Ole Jørgen

St. Lucia

I dag kunne vi altså tenne det tredje lyset i adventstaken, og ikkje nok med det: Det er til og med Luciadagen i dag! Dagens aktivitet sa seg nesten sjølv, det måtte bli baking av:


Utpå dagen sette Jens og pappa i gang med å lage deigen. Mjølk og smør vart varma opp, egg vart blanda, sukker, salt og gurkemeie vart målt opp og gjær vart smuldra og blanda. Til slutt var det tid for å røre inn mjølet, og då er det jammen godt å vere to!

Medan deigen heva, såg vi 13. episode av "Jul i Svingen" (Eller "Nure og dei", som Jens kallar det). Der var det også Luciafeiring, med baking av Lussekattar og det heile.

Så var det tid for å kna og forme deigen til lussekattar. Jens og mamma heiv seg over oppgåva, medan pappa "kute tel og frå" med steikebrett, bakepapir og rosiner. Etterkvart kom det første brettet i omnen, og det var berre å vente i spenning på resultatet.

Slik vart resultatet, og vi seier oss fornøgde med det. Nokre vart litt ubestemmelege i forma, men smaken var god, og det er trass alt det viktigaste!


Medan dette stod på, underheldt andre seg sjølv på golvet ved sidan av. For tida er det tre ting som er heilt sentrale for Lise: Utforsking, undersøking og utprøving. Absolutt alt som kjem innanfor ein armlengdes avstand vert grafsa på, drege i, rista på og undersøkt etter alle kunstens reglar. Nysgjerrig? Ja, så absolutt! Kva er då betre enn ei heil korg med leikar i ulike fargar, former, konsistensar og bruksområder? Knapt noko. I alle fall ikkje no når ho har oppdaga korleis ein kan velte korga sjølv og grave ut innhaldet. Morro, morro! Lenge!

Til slutt ei lita oppdatering på julekrubba vår, som i dag har fått ein ny figur. I dag sette vi ein kamel der, og krubba har dermed fått eit ganske internasjonalt tilsnitt. Sebraen er nemleg frå Kenya og kamelen frå Israel.

Så får vi sjå kven som kjem til i morgon!

Ole Jørgen

Tre dagar

Torsdag 10. desember: Denne lappen dukkar opp i kalenderen:









Tydinga er enkel for den som har den, og eg kan avsløre med ein gong at det ikkje handlar om å skrive julekort. Ikkje berre. Det handlar først og fremst om å henge opp julekort. På snor, slik:

Det var altså dagens oppdrag, og det vart utført med glans. Som du ser heng no julekorta våre på veggen, så kan vi sjå på dei når vi vil og tenkje på slekt og venner i adventstida.

Julebrev og kort utan bilete vert samla i denne posen:

Posen har stor affeksjonsverdi for oss, sidan vi fekk den av familien Tollefsen, som vi leigde leilighet hos i Bergen. Mange gode tankar dukkar opp når vi tenkjer på dei. Bra folk!

Også våre eigne kort var i vinden denne dagen. Denne bunken vart postlagt, og er på veg/framme hos folk vi er glade i og vil gje eit livsteikn til (og endå er det fleire kort som ventar på eit vindpust):

Fredag 11. desember var det bakedag delux i Nøstbakkenheimen. Denne lappen låg i kalenderen, og var eit "ord som eg aldri har lest før"... Men vi klarte å finne fram til tydinga, men heile meininga kom nok ikkje fram før seinare på dagen, då kjeksa faktisk skulle lagast.

Til å begynne med såg det slik ut:

Her må det nemnast at guten knadde saman heile deigen (med litt hjelp frå mammen). Knadde og knadde og knadde, og til slutt var deigen ferdig og klar til bruk. Den vart delt i tre. Ein del vart til sukkerhjarte, ein del til tyske skiver og den siste delen vart til sjakkruter. Tre sortar på ein gong altså!

I løpet av ein enkelt bakedag kom vi altså tre sortar nærare jula!

I dag vakna vi opp til iskald luft, rim på marka og heilt klar himmel. Det passa godt at det var akkurat denne lappen som var å finne i kalenderen då!

Jens og pappa kledde på seg varme klede, fann eit par pinnar på vegen og la ut på ein lengre spasertur. Aller først gjekk vi til Habn for å sjekke trøkket.

Det var ganske stille.

Sjølv på stille stadar kan ein gjere store oppdagingar. Vi såg plutseleg store bokstavar i sanden, og måtte ned for å lese kva det stod. Vi fann ut, i lag, at det det stod "Iselin + Glenn". Ikkje veit vi kven det er, men det var uansett stas å finne bokstavar i sanden.

Her er utsikta frå Solvangstranda mot Erøy i dag tidleg. Heilt klårt og veldig vakkert!

Då vi kom heim att etter ein times tid, var vi kalde på kjakane og slitne i beina. Nokre av oss måtte berast eit stykke, det sa rett og slett stopp...

Så pakka vi nokre bleier i ein sekk, tok med oss pengeboka og køyrde til Sand. Heile familien. Der åt vi lunsj på Fargeriet, og handla inn til helga. Og så tok vi sjølvsagt ein kikk på julekrubba som står mellom Coop og Ronæs' bakeri. Flotte, store figurar, og veldig god inspirasjon til å finne fram vår eiga krubbe. Så no er stallen og det første dyret kome på plass i stova (og det første dyret er sjølvsagt ein sebra...).

Jammen vart det to turar i dag!

Ole Jørgen